ТОҶИКИСТОН - ДАР САФИ ПЕШИ МУБОРИЗА БО ТЕРРОРИЗМ

Воқеаву ҳодисаҳои мухталифи ҷаҳони имрӯза собит месозанд, ки проблемаи терроризми байналмилалӣ ва экстремизм яке аз масъалаҳои доғи рӯз боқӣ мондааст ва ҳал намудани ин мушкилӣ танҳо дар ҳамбастагии қудрат ва имконоти дохилию хориҷии кишварҳои ҳампаймон имконпазир мегардад.

Терроризм ва экстремизм дар тамоми шаклҳои зуҳури худ дар радифи масъалаҳои доғи рӯз боқӣ монда, мубориза алайҳи он дар сархат ё авлавияти кори аксари кишварҳои ҷаҳон қарор гирифтааст. Зеро ин зуҳуроти номатлуби аср борҳо аломат додааст, ки ҳеҷ як кишвари ҷаҳон наметавонад, аз таҳдиду хатароти он дар канор бошад.

Ҷумҳурии Тоҷикистон, ҳамчун кишвари ташаббускор дар сатҳи байналмилалӣ дар сафи пеши мубориза бо ин зуҳуроти хатарнок қарор дорад. Аз ҷумла, кишвари мо бо созмон додани чандин ҳамоиши байналмилалӣ ва мизбонии конфронсҳои сатҳи баланд оид ба муқовимат бо терроризм ва ифротгароӣ ин амрро собит намудааст. Намояндагони воломақоми кишварҳои хориҷӣ ва созмонҳои бонуфузи ҷаҳонӣ борҳо ба нақши Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар роҳи пешгирии терроризм, таҳкими амният дар минтақа ва мавқеи сулҳҷӯёна дар ҷаҳон баҳои баланд доданд.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон вобаста ба низоми нави ҷаҳонӣ ва масъалаҳои глобалии ҳалталаб, аз ҷумла терроризму экстремизм, дар симпозиюму конференсияҳои байналмилалӣ ширкат ва суханронӣ карда, ин зуҳуроти номатлубро маҳкум намуданд. Натиҷаи таъкид ва огоҳии саривақтии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон буд, ки садҳо нафар волидони ғофил аз ҳолу аҳволи фарзандонашон, ки дар таълимгоҳҳои ифротгароии динӣ ва террористии кишварҳои хориҷӣ қарор доштанд, ба изтироб афтода барои бозпас омадани онҳо чораҳои қатъӣ андешиданд.

Боиси таассуф аст, ки ҷавонони гумроҳ ва бехабар аз аслу нажод ва эътиқоди динии ростгаро дар байни ҷомеаи мо аҳён-аҳён пайдо гашта истодаанд. Онҳо ба доми фиреб афтода, беҳтарин атои Офаридгор - ақли худро ба ҳилаю найрангҳои муғризона ва хоинонаи душманони миллат ва давлати ҳуқуқбунёди тоҷикон бохтаанд. Заъфи зиракии сиёсии ҷавонон, арҷ нагузоштан ба арзишҳои миллӣ, расму оини миллӣ, муқаддасоти динӣ ва ғайра ба бадхоҳони миллати тоҷик имкон медиҳад, ки сафи тарафдорони худро афзун намоянд.

Терроризм вабои аср маҳсуб гардида, дар манотиқи мухталифи ҷаҳон бо даҳшатафканию қатлу бераҳмиҳои гӯшношунид хисороти ҷонию молӣ ва харобкории мавзеъҳои таърихиро ба бор овардааст. Амалҳои табоҳкоронаи террористон ба мисли тори анкабут ба дини мубини ислом печида, аз номи он ҳазорон ашхоси бегуноҳ ва ҳатто занону кӯдаконро ба коми марг фиристодаанд. Дар мазҳари ом ҳодисаи ба қатл расондани модар аз дасти фарзанди нохалаф намунаи ошкори он аст, ки ягон созмону гурӯҳи террористӣ на танҳо ба дини ислом ва арзишҳои ахлоқию маънавии он, балки, умуман, ба дину мазҳабҳои маъмули ҷаҳонӣ ва инсоният рабт надошта, сатҳи ниҳоии ваҳшонияти онҳоро нишон медиҳад.

Аз ин рӯ, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон хеле огоҳона ва бамаврид дар баромадҳояшон зикр мекунанд, ки “Амалҳои ваҳшиёнаи гурӯҳҳои террористӣ бо дини мубини ислом ҳеҷ гуна робитае надоранд. Онҳо баръакс мухолифи таълимоти ахлоқӣ ва таҳаммулгарову инсондӯстонаи Ислом мебошанд”.

Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки оқибатҳои фоҷиабори терроризму ифротгароиро аз сар гузарондааст, тайи чанд соли охир дар самти муқовимат бо зуҳуроти мазкур ва манбаъҳои маблағгузории онҳо тадбирҳои муассирро роҳандозӣ карда истодааст. Дар кишвар ҳама гуна маблағгузории терроризм ҷиноят эътироф гардидааст, ки ин далелҳо аз фаъолияти судманди Ҳукумати кишвар ва мақомоти дахлдор шаҳодат медиҳанд.

Тавре Сарвари давлат зимни ироаи Паёми навбатиашон таъкид карданд: «Дар шароити ҷаҳони пурҳаводиси муосир бисёр муҳим аст, ки ҷавонони мо мисли солҳои 90 - уми асри гузашта фирефтаи таблиғоти неруҳои ифротгарои динӣ ва бадхоҳони миллати тоҷик нагарданд, ҳамеша зираку ҳушёр ва барои ҳимояи манфиатҳои халқи тоҷик ва давлати тоҷикон омода бошанд».

Ин таъкиди Президенти кишвар бояд дар баробари мақомоти ҳифзи ҳуқуқ уҳдадории ҳар фарди ҷомеа бошад. Зеро иқдомҳои мантиқии якҷоя дар самти мубориза ва пешгирии ифротгароӣ кафили минбаъдаи ҷомеаи осудаи кишвари мо хоҳад буд.

Мо - тоҷикон, ки таҷрибаи душвори таърихиро дар ибтидои соҳибистиқлолии кишвар аз сар гузарондем ва ба ҷанги шаҳрвандӣ рӯ ба рӯ гардидем, бояд ба қадри сулҳу ваҳдат бештару бештар бирасем. Зеро ин неъмати бебаҳо ба туфайли меҳнати чандинсолаи давлату Ҳукумати кишвар зери роҳбарии хирадмандонаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба даст омадааст ва гиромӣ доштани он аз вазифаҳои муқаддаси ҳар фарди ҷомеа ба шумор меравад.

Дар чунин вазъият ҳар як фарди соҳибмаърифат, хоссатан падару модар ва омӯзгоронро масъулияти азим мебояд, зеро аҳамияти ҷиддӣ зоҳир намудан дар тарбияи насли наврас ва ҷавонон яке аз омилҳои мубориза бар зидди падидаи нанговари ҷомеаи имрӯза-терроризм ва ифротгароӣ маҳсуб меёбад.

Итминони комил дорем, ки ҷавонони далеру шуҷои мо – пайравони асили Пешвои миллат бо иродаи матин дар самти пешгирии терроризм ва ифротгароӣ саҳми худро хоҳанд гузошт.